مجیر شناسی

شدند و پای یاران ارجمند وقدیمی مرا هم به این جا ها کشیدند در حالیکه ما دوستانی مثل آقای ایرج و عصیان و ژکفر ودیگران باهم نان و نمک هستیم وعزت و آبروی مشترک داریم .

مجیر شناس: از همین ادبیات دوستان شخصی ات دانستم که همه یا خودت استی و یا نصف دیگر تنه ات که با دیگران است. این دوستان احمق ات را که همه سر و ته ای یک کرباس استین دیروز با زشترین الفاظ سیره و پودینه شان را بیان کرده بودی چه شد که حالا نزدیک ترین دوستان ات خطاب شان کردی.... بعد از گوز زدن چار زانو نشستن......

مجیر: فکر نمی فاعل این یا شاید هم ( مفعول ) این کار کسی جز دشمن سازمان یافته ارزش ها  وشخصیت های فرهنگی بلخ با افغانستان باشد.

مجیر شناس: تو و شخصیت فرهنگی؟!!!!

 مجیر: من جلوی احساسات دوستانم را گرفته نمی توانم ...

مجیرشناس: از آیساف کمک بخوای...

مجیر: برادر کوتاه اندیش ما این را باید بداند که پیچیده ترین راز ها را افشا میشوند

مجیرشناس: بلی پیچیده ترین راز ها اما هچکس مثل تو احمق نمیشه که پاسورد وبلاگ سه چار ساله اش هم کشف شود...

مجیر: مثل این برادر جاهل خود به حرمت قلم و تقدس شعر هیج گاهی بازی نکردیم .

مجیرشناس: حرمت قلم و تقدس شعر بازیچهء اطفال نیست که تو با آن بازی کنی. برای تو یک جرنگانه میخرم..

مجیر: بایددانسته باشی که از این کار جز سرخورده گی وندامت چیزی نصیبت نخواهد شد

مجیرشناس: خوب خی از کرده ات پشیمان استی. با وجود این که عاقل هم نیستی  این شعر را برایت می نویسم: چرا عاقل کند کاری که بار آرد پشیمانی.

مجیر: من ترا به ( گو ) تشبیه می کنم...

مجیرشناس: خیر است اما خواهش میکنم مرا به خودت تشبیه نکنی که از گو کرده هم کثیف تر استی و این را تحمل کرده نمیتانم.

مجیر: افسوس نتوانستم باز هم غزل های تازه را از این دریچه برای تان زمزمه کنم.

مجیرشناس: زمزمه نکن که از دهن ات تعفن پخش میشه. فقط تایپ کن.

مجیرجان اگر واقعا از بی عقلی هایت پشیمان استی رسما در وبلاگت از همه کسانی که زیر نامهای مختلف دشنامشان می دادی عذر بخوای من هم باور خواهم کرد که تو آدم شده یی در غیر آن یک وقتی خواهد شد که عکس یک موش موی سفید را در این وبلاگ خواهی دید یعنی که تا که موی سفید هم شوی آزارت خواهم داد. این هم یک شعر تازه که یکی از مخلصان ات فرستاده: